چهار چیزاست آیین مردم هنری

که مردم هنری زین چهار نیست بری

یکی :سخاوت طبعی چو دستگاه بود

به نیکنامی آن را ببخشی و بخوری

دو دیگر :آنکه دل دوستان نیازاری

که دوست آینه باشد چو اندرو نگری

سه دیگر :آنکه زبان را به گاه گفتن زشت

نگاه داری تا وقت عذر غم نخوری

چهارم کآنکه کسی کو به جای تو بد کرد

چو عذر خواهد نام گناه او نبری